Drodzy Pacjenci,

Tegoroczne lato spędziłem bardzo pracowicie. Oprócz moich codziennych obowiązków zawodowych, wiele czasu poświęciłem na to, aby nauczać innych oraz poszerzać własne kwalifikacje. Medycyna to dziedzina, w której ciągły rozwój jest niezbędny, by móc oferować Państwu jak najbezpieczniejsze i najskuteczniejsze metody leczenia.

Cyfryzacja w służbie chirurgii

20 lipca miałem przyjemność współprowadzić szkolenie online na platformie Medtronic Academy. Jest to internetowa platforma edukacyjna stworzona przez firmę Medtronic, która jest przeznaczona dla personelu medycznego, a także pacjentów i ich opiekunów. Wraz z prof. Giacomo Calini oraz prof. Pedro Brandao prowadziliśmy szkolenie zatytułowane „Colorectal Surgery: Complex Cases. Real Experience. Meaning of Digitalization in Surgery”. W moim panelu skupiłem się na znaczeniu cyfryzacji w chirurgii.

Podczas tego wydarzenia przedstawiłem swój autorski model interpretacyjny, który nazwałem SIL (Surgical Intelligence Loop). Nie jest to jeszcze zwalidowana klasyfikacja ani powszechnie obowiązujący standard, ale narzędzie, które ma pomóc nam zobaczyć, kiedy gromadzenie danych staje się rzeczywiście użyteczne w praktyce klinicznej.

Pętla SIL składa się z konkretnych etapów:

• Wszystko zaczyna się od operacji przeprowadzonej u konkretnego pacjenta.
• W kolejnym kroku pozyskujemy dane z zabiegu: obraz, parametry procedury chirurgicznej oraz wyniki leczenia.
• Trzecim etapem jest dogłębne zrozumienie tych danych – polega to na analizie zespołowej, porównaniu przypadku z wcześniejszymi operacjami i odniesieniu wszystkiego do kontekstu klinicznego.
• Zdobyta w ten sposób wiedza pozwala na doskonalenie techniki operacyjnej, szkolenia, organizacji pracy czy kwalifikacji.
• Ostatnim krokiem jest dzielenie się tą wiedzą: wewnątrz zespołu, poprzez publikacje, edukację lub wpisy do rejestru.

Najważniejszym elementem całego procesu jest domknięcie tej pętli. Chodzi o to, aby każda kolejna operacja nie zaczynała się w tym samym punkcie, co poprzednia. Jeżeli poprzestalibyśmy wyłącznie na gromadzeniu danych, zbudowalibyśmy tylko cyfrowy magazyn. Z kolei jeśli dane te zmieniają naszą praktykę medyczną i są przekazywane dalej, tworzymy system chirurgiczny, który uczy się i stale ewoluuje.

20 sierpnia wziąłem udział w panelu eksperckim poświęconym szansom i wyzwaniom nowoczesnych technologii podczas XVI Letniej Akademii Onkologicznej dla Dziennikarzy, zorganizowanej przez Fundację im. dra Macieja Hilgiera pod patronatem Polskiej Ligi Walki z Rakiem. Zapis całej debaty jest dostępny online. Zapraszam do wysłuchania dyskusji (od 4:35:30).

Poznawanie nowych systemów robotycznych

Aby móc oferować nowoczesne leczenie, muszę na bieżąco poznawać nowe narzędzia. 22 lipca wziąłem udział w kompleksowym szkoleniu proktorskim dotyczącym systemu robotycznego Hugo RAS. Szkolenie to obejmowało szeroki zakres wiedzy technicznej i praktycznej, w tym między innymi budowę systemu i jego główne komponenty, wózki ramion robotycznych oraz konsolę chirurga. 

Podczas zajęć poznawaliśmy także procedury zwalniania zabezpieczeń, rozwiązywanie problemów, rozmieszczenie portów operacyjnych oraz obsługę instrumentarium. Integralną częścią były ćwiczenia na symulatorze Mimic, zadania FRS (rozwijające orientację w środowisku robotycznym) oraz pełne procedury na preparatach. 

Zaznajomiłem się również z technologiami cyfrowymi, takimi jak przesyłanie przypadków i teleproctoring. Tego typu warsztaty to nieocenione doświadczenie, które przekłada się na bezpieczeństwo i precyzję na sali operacyjnej.

Edukacja innych zespołów

Równie ważnym aspektem mojej pracy jest dzielenie się zdobytym doświadczeniem.

20 czerwca poprowadziłem kolejny proktoring w Szpitalu Specjalistycznym Zachodnim im. św. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim.

W lipcu miałem przyjemność wystąpić w roli proktora w Szpitalu im. Stanley Dudricka w Skawinie, gdzie wykonywane są zabiegi robotyczne w obrębie jelita grubego, odbytnicy i żołądka. 

Możliwość wspierania innych chirurgów i wspólna praca nad doskonaleniem technik małoinwazyjnych utwierdzają mnie w przekonaniu, że polska chirurgia podąża we właściwym kierunku. To wszystko robimy po to, aby proces leczenia był dla Państwa bezpieczny i przynosił jak najlepsze rezultaty.

29 sierpnia na Oddziale Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej z Pododdziałem Chirurgii Klatki Piersiowej WSS przy al. Kraśnickiej 100 w Lublinie zorganizowaliśmy wyjątkowe wydarzenie typu case observation, czyli szkolenie opierające się na bezpośredniej obserwacji zabiegu chirurgicznego przez innych specjalistów. Było mi niezmiernie miło gościć w naszych murach znakomity zespół ze Szpitala Ogólnego w Wysokiem Mazowieckiem, na czele z prof. dr. hab. n. med. Arturem Remigiuszem Kwiatkowskim. Wspólnie z profesorem przyjechali do nas również lek. med. Piotr Góralski oraz lek. med. Magdalena Kwapisz, na co dzień związani z Narodowym Instytutem Onkologii.

Celem spotkania było doskonalenie technik usuwania nadnercza (adrenalektomii). Co dla nas niezwykle ważne, była to pierwsza w Polsce tego typu obserwacja kliniczna poświęcona tej konkretnej procedurze z wykorzystaniem systemu chirurgii robotycznej. Podczas zabiegu miałem przyjemność pełnić rolę proktora, wspierając zespół operacyjny i dzieląc się wypracowanymi standardami.

Dlaczego wsparcie robota jest w tym przypadku tak ważne? Nadnercza to niewielkie gruczoły, które są położone bardzo głęboko w jamie brzusznej. Operowanie w tak trudno dostępnym obszarze wymaga niezwykłej dokładności. Zastosowanie zaawansowanych, zrobotyzowanych narzędzi pozwala nam dotrzeć do operowanego miejsca przez zaledwie kilkumilimetrowe nacięcia powłok. Dla Państwa – pacjentów – korzyści są ogromne: takie postępowanie znacząco zmniejsza dolegliwości bólowe po operacji i ułatwia bezpieczny, szybki powrót do codziennej aktywności i zdrowia.

Wierzę, że dzielenie się wiedzą z zespołami z innych polskich ośrodków to coś więcej niż tylko szkolenie kolegów po fachu. To działanie, które realnie wpływa na rozwój chirurgii małoinwazyjnej w całym kraju i bezpośrednio przekłada się na zwiększenie Państwa bezpieczeństwa podczas leczenia operacyjnego.

Z pozdrowieniami,
Dr Marcin Kubiak